Η ανάγκη ενός μαχητικού, οργανωμένου, αποφασισμένου κινήματος προβάλλει όσο ποτέ άλλοτε αναγκαία. Ενός κινήματος αντίστασης , ανατροπής και ρήξης ΕΕ – ΔΝΤ, αμφισβήτησης των νόμων της αγοράς και προβολής ενός δρόμου με τις ανάγκες και τα δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας μπροστά. Απέναντι σε αυτή την ανάγκη το εργατικό κίνημα οφείλει να ξεπεράσει αδυναμίες και αγκυλώσεις που το καθιστούν αναποτελεσματικό μέχρι τώρα, παρά τις μικρές ανά χώρους νίκες. Για μια συνολική νίκη, για τη ρήξη και την ανατροπή της εργασιακής βαρβαρότητας πρέπει πρώτα από όλα να εγκαταλειφθούν ηττοπαθείς θέσεις και στάσεις του παρελθόντος, να ηττηθούν ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός που δήλωσαν ΝΑΙ στο δημοψήφισμα, η στάση αναμονής και κατευνασμού της λαϊκής οργής. Το νέο μνημόνιο δεν θα είναι μια παρένθεση, που θα μας δώσει το χρόνο να σηκωθούμε ψηλότερα. Παρένθεση θα γίνει μόνο μέσα από εργατικούς και λαϊκούς αγώνες.