Πριν ακόμα ανακοινωθούν τα νέα ("τελευταία" - χαριστική βολή στους μισθωτούς και συνταξιούχους) μέτρα και ο χαρακτήρας τους, ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ αποφάσισαν
ν’ απαντήσουν με 24ωρη απεργία καθώς δέχονταν πιέσεις από άλλες μερίδες της
συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ). Οταν φτάσει η μέρα να ψηφιστούν στη Βουλή
τα μέτρα, ενδεχομένως να υπάρχει κλιμάκωση. Ωστόσο, αν δούμε πόσες ανάλογες
απεργίες έγιναν την τελευταία διετία, όσο σημαντικό κι αν είναι, εκ
των πραγμάτων, ένα τέτοιο γεγονός, η σημαντικότητά του θα μειωθεί μέχρι
εξαφάνισης χωρίς πολιτική συνέχεια, χωρίς προοπτική νίκης και αναδιοργάνωσης ταξικής και
πολιτικής του εργαζόμενου λαού. Γιατί στον απλό κόσμο συνεχίζει και επικρατεί αναμονή. Η ίδια αναμονή που είδαμε στις εκλογές Μάη και Ιούνη. Η ίδια αναμονή που αντανακλά τις αυταπάτες, την ήττα,
την υποταγή και τον ατομικισμό.
Γι’ αυτό και η ανάσα, η προοπτικής νίκης, η ανατροπή των μέτρων και της τρικομματικής κυβέρνησης, της ΕΕ, του ΔΝΤ και του ευρώ δεν πρόκειται να έρθει μέσα από σπασμωδικές κινήσεις ή κινήσεις ξεφουσκώματος
την πρωτοβουλία των οποίων έχουν οι δυνάμεις του συστήματος και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία καθώς στην καλύτερη των περιπτώσεων αναπαράγουν τη συνδικαλιστική και πολιτική μιζέρια, με στόχο μια
ακόμη κυβερνητική εναλλαγή, του ΣύΡιζΑ ενδεχομένως. Αντιθέτως, θα έρθει με κινήσεις από τα
κάτω, κινήσεις που θα θέτουν επί τάπητος την ταξική πολιτική και κοινωνική συσπείρωση του
προλεταριάτου, για να μπορέσει αυτό να αντεπιτεθεί οργανωμένα και να αντιπαλέψει με
σχέδιο, ως τάξη απέναντι στην αστική τάξη, το κράτος και την εξουσία της. Και η μόνη διέξοδος, ο συλλογικός και διαρκής αγώνας. Το πρώτο βήμα ας μην μείνει, λοιπόν, μισό. Να οργανώσουμε με απεργιακές επιτροπές, απεργιακές φρουρές, και απεργιακό ταμείο, κοινή δράση για γενική απεργία διαρκείας, καταλήψεις των εργατικών χώρων και μαζικές διαδηλώσεις.
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΚΚ) - εφημερίδα "Σύντροφος"
