«Απευθυνόμαστε
στο ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τους καλούμε να συνειδητοποιήσουν ότι η
μάχη που έχουμε να δώσουμε υπερβαίνει τις υπαρκτές διαφορές μας εντός
της αριστεράς.» (Έκκληση του Αλέξη Τσίπρα στην ομιλία του Γήπεδο Τάε Κβo
Ντo.)
Από τη στιγμή που αναφερόμαστε στην υπαρκτή κοινωνική και ταξική αναμέτρηση και την τοποθέτηση από μεριάς μας στο πλευρό της πλειοψηφίας των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων, ελλήνων και μεταναστών, εκτιμούμε ότι η σημασία της μάχης για να αλλάξουν τα πράγματα, για να ηττηθεί η άρχουσα τάξη, για να βγούμε από την εφιάλτη της καπιταλιστικής κρίσης, ενδεχομένως να «υπερβαίνει» τις υπαρκτές διαφορές ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Όμως οι επιλογές έχουν ιστορική σημασία στις συγκεκριμένες χρονικές στιγμές και συγκυρίες.
Οι διαφορές δεν αίρονται με επικλήσεις ή δήθεν ρεαλισμούς ώστε να μπει και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη λογική της συνδιαχείρισης με το ΣΥΡΙΖΑ της κυβερνητικής εξουσίας από τις 26 Γενάρη. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν έχει κανένα λόγο να ανταποκριθεί σε κάτι τέτοιο. Αντίθετα, έχει να προσφέρει παραμένοντας ασυμβίβαστη δύναμη της αντικαπιταλιστικής ανατροπής, διαθέτοντας ένα πρόγραμμα αγώνα στηριγμένο στην μαχόμενη εργατική τάξη. Ένα πρόγραμμα που ακουμπάει στην ανάγκη να απαλλαγούμε από την μέγγενη της καπιταλιστικής κρίσης και όχι μόνο του νεοφιλεύθερου πολιτικού διαχειριστή της που υποτάχθηκε πιστά στους μηχανισμούς των μνημονίων, της λιτότητας, της ΕΕ και του ευρώ.
Χρειάζεται να επιβάλουμε άμεσα μέτρα, στηριγμένοι στην δύναμη του κινήματος που ανέτρεψε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, με τις γενικές απεργίες, τις καταλήψεις, τις διαδηλώσεις, το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα, την αντίσταση στις γειτονιές, τις καταλήψεις των πλατειών, τους αγώνες από την Νέα Μανωλάδα μέχρι τις Σκουριές, τις καθαρίστριες, την ΕΡΤ. Σε αυτές τις μάχες η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βρέθηκε στη πρώτη γραμμή.
Από τη στιγμή που αναφερόμαστε στην υπαρκτή κοινωνική και ταξική αναμέτρηση και την τοποθέτηση από μεριάς μας στο πλευρό της πλειοψηφίας των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων, ελλήνων και μεταναστών, εκτιμούμε ότι η σημασία της μάχης για να αλλάξουν τα πράγματα, για να ηττηθεί η άρχουσα τάξη, για να βγούμε από την εφιάλτη της καπιταλιστικής κρίσης, ενδεχομένως να «υπερβαίνει» τις υπαρκτές διαφορές ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Όμως οι επιλογές έχουν ιστορική σημασία στις συγκεκριμένες χρονικές στιγμές και συγκυρίες.
Οι διαφορές δεν αίρονται με επικλήσεις ή δήθεν ρεαλισμούς ώστε να μπει και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη λογική της συνδιαχείρισης με το ΣΥΡΙΖΑ της κυβερνητικής εξουσίας από τις 26 Γενάρη. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν έχει κανένα λόγο να ανταποκριθεί σε κάτι τέτοιο. Αντίθετα, έχει να προσφέρει παραμένοντας ασυμβίβαστη δύναμη της αντικαπιταλιστικής ανατροπής, διαθέτοντας ένα πρόγραμμα αγώνα στηριγμένο στην μαχόμενη εργατική τάξη. Ένα πρόγραμμα που ακουμπάει στην ανάγκη να απαλλαγούμε από την μέγγενη της καπιταλιστικής κρίσης και όχι μόνο του νεοφιλεύθερου πολιτικού διαχειριστή της που υποτάχθηκε πιστά στους μηχανισμούς των μνημονίων, της λιτότητας, της ΕΕ και του ευρώ.
Χρειάζεται να επιβάλουμε άμεσα μέτρα, στηριγμένοι στην δύναμη του κινήματος που ανέτρεψε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, με τις γενικές απεργίες, τις καταλήψεις, τις διαδηλώσεις, το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα, την αντίσταση στις γειτονιές, τις καταλήψεις των πλατειών, τους αγώνες από την Νέα Μανωλάδα μέχρι τις Σκουριές, τις καθαρίστριες, την ΕΡΤ. Σε αυτές τις μάχες η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βρέθηκε στη πρώτη γραμμή.

